Οστεοχονδρωσία του τραχήλου της μήτρας

Η οστεοχόνδρωση περιλαμβάνει εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις αρθρώσεις. Η ασθένεια επηρεάζει τον χόνδρο των μεσοσπονδύλιων δίσκων, με αποτέλεσμα να σκληραίνουν και να συρρικνώνονται σημαντικά, χάνοντας την ικανότητά τους να απορροφούν τους κραδασμούς και προκαλώντας έντονο πόνο.

Η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΟΚΣ) είναι μια εκφυλιστική-δυστροφική νόσος προοδευτικής φύσεως, κατά την οποία οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι του αυχένα εξαντλούνται, παραμορφώνονται και σταδιακά καταστρέφονται. Στερώντας από τον χόνδρο τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών, οι επιφάνειες των αρθρώσεων εκτίθενται και οι ρίζες των νωτιαίων νεύρων τσιμπούνται, με αποτέλεσμα οξύ πόνο.

Εάν η παθολογία δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η σπονδυλική στήλη μπορεί να αποστεωθεί και να χάσει τη φυσική της ευκαμψία. Σε αυτή την περίπτωση, η ροή του αίματος στον εγκέφαλο είναι φτωχότερη και η αγωγιμότητα των νεύρων είναι σοβαρά εξασθενημένη.

Η αυχενική οστεοχόνδρωση μπορεί να αναπτυχθεί ως ανεξάρτητη ασθένεια ή να γίνει μέρος μιας γενικευμένης βλάβης ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης, συμπεριλαμβανομένων των θωρακικών και οσφυοϊερών περιοχών.

Γενικές πληροφορίες

Πολλοί πιστεύουν ότι η αυχενική οστεοχονδρωσία είναι μια πιο κοινή παθολογία από την οστεοχόνδρωση άλλων τμημάτων της σπονδυλικής στήλης. Αυτό δεν είναι απολύτως αληθές, αφού όλα τα σημεία της σπονδυλικής στήλης με το μεγαλύτερο φορτίο, δηλαδή τα σημεία όπου κάμπτεται φυσιολογικά, είναι εξίσου επιρρεπή σε δυστροφικές και εκφυλιστικές αλλαγές. Σε αυτή την περίπτωση, τα κάτω τμήματα υπόκεινται σε μεγαλύτερα φορτία από τα ανώτερα.

Η άποψη ότι ο λαιμός υποφέρει συχνότερα προκαλείται από πιο έντονα συμπτώματα αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Το γεγονός είναι ότι οι αυχενικοί σπόνδυλοι είναι πολύ κινητικοί και πρέπει να υποστηρίζουν συνεχώς το κεφάλι. Επιπλέον, οι έξοδοι των ριζών του νωτιαίου μυελού σε αυτό το τμήμα είναι διατεταγμένες με ειδικό τρόπο. Όλες αυτές οι περιστάσεις εξηγούν τη συγκεκριμένη ένταση των συμπτωμάτων.

Ενδιαφέρον: Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι στη μέση και μεγάλη ηλικία, το 60% του πληθυσμού πάσχει από OSHO. Ταυτόχρονα, παρατηρείται μια τάση για έντονη αναζωογόνηση της νόσου, η οποία εντοπίζεται ολοένα και περισσότερο στους νέους και ακόμη και στα έφηβα παιδιά. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τον καθιστικό τρόπο ζωής, την εργασία και τη μελέτη σε υπολογιστή, την έλλειψη καθημερινής σωματικής δραστηριότητας και την κακή διατροφή.

1. Φυσιολογικό. Αυτή η μορφή αυχενικής οστεοχόνδρωσης εμφανίζεται καθώς το σώμα γερνάει και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι φθείρονται. Η παθολογική διαδικασία επηρεάζεται από το ενδοκρινικό σύστημα, η δραστηριότητα του οποίου αλλάζει μετά την εμμηνόπαυση. Πρώτον, ο χόνδρος αρχίζει να διασπάται πιο κοντά στο κέντρο του δίσκου και ο ινώδης ιστός αντικαθιστά τον κανονικό ιστό χόνδρου. Είναι αδύνατο να αναστρέψετε αυτή τη φυσική διαδικασία, αλλά εάν παίρνετε ειδικά φάρμακα, μπορείτε να αντισταθμίσετε εν μέρει τις αλλαγές.
2. Παθολογική. Το OSHO σε αυτή την περίπτωση προκύπτει ως αποτέλεσμα μη φυσιολογικών καταστροφικών διεργασιών στο σώμα. Αυτά μπορεί να είναι μεταβολικές διαταραχές, φλεγμονώδεις διεργασίες, ασθένειες του ανοσοποιητικού, εκφυλιστικές αλλαγές, κ.λπ. Ο ιστός που περιβάλλει τον χόνδρο υποφέρει: άλατα εναποτίθενται στα οστά, εμφανίζεται φλεγμονή των νευρικών ριζών και οι σκελετικοί μύες ατροφούν ή γίνονται παθολογικά τεντωμένοι. Αυτό κάνει το κεφάλι, ο λαιμός και η περιοχή του θώρακα να υποφέρουν από κυκλοφορικά προβλήματα. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να αποκαταστήσουν τη φυσιολογική λειτουργία της σπονδυλικής στήλης.

Βήματα

Η παθολογική διαδικασία στο OSHO προχωρά σταδιακά. Υπάρχουν τέσσερα επίπεδα συνολικά:

• Στάδιο Ι Στην αρχή της νόσου, οι άνθρωποι νιώθουν ελαφριά ενόχληση και έχουν την αίσθηση ότι οι μύες του λαιμού είναι κάπως καταβεβλημένοι. Σε αυτό το στάδιο οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι δεν είναι πλέον σταθεροί.
• Στάδιο II. Χαρακτηριστικός τοπικός πόνος εμφανίζεται, ειδικά όταν ένα άτομο κινεί το κεφάλι του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παραμόρφωση του χόνδρου και την καταστροφή του ινώδους δακτυλίου. Καθώς ο χόνδρος αλλάζει, οι σπόνδυλοι αρχίζουν να προσαρμόζονται πιο κοντά μεταξύ τους.
• Στάδιο III. Καθώς η αυχενική οστεοχόνδρωση εξελίσσεται, το άτομο αισθάνεται αρκετά έντονο και συνεχή πόνο και οι κινήσεις του είναι ακόμη πιο περιορισμένες. Το να γυρίζετε το κεφάλι σας μπορεί να προκαλέσει ζάλη και ναυτία. Αυτά τα φαινόμενα εξηγούνται από την εξασθενημένη εγκεφαλική ροή αίματος. Ο ασθενής γίνεται ληθαργικός, κουράζεται πιο γρήγορα και η προσοχή μειώνεται. Αυτό οδηγεί σε περαιτέρω λέπτυνση του χόνδρου και κλείσιμο των σπονδύλων. Παρατηρείται πλήρης καταστροφή του ινώδους δακτυλίου. Σε αυτό το στάδιο υπάρχει μεγάλος κίνδυνος σχηματισμού μεσοσπονδυλικής κήλης.
• Στάδιο IV. Ο πόνος είναι τόσο έντονος που η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης δεν μπορεί πλέον να κινηθεί. Για την αποκατάσταση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο, απαιτείται συνεχής φαρμακευτική υποστήριξη. Οι σπόνδυλοι συγχωνεύονται.

Συμπτώματα

Το OSHO δεν συνοδεύεται από συμπτώματα στα αρχικά στάδια. Η εξέλιξη της νόσου οδηγεί σε δυσφορία ή πόνο. Οι δυσάρεστες αισθήσεις εξαπλώνονται στο κεφάλι, το λαιμό και το στήθος, αλλά μερικές φορές μπορεί να επηρεάσουν και τα χέρια.

Τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν με την αυχενική οστεοχονδρωσία εξετάζονται στο πλαίσιο τεσσάρων πιθανών συνδρόμων:

1. Σπονδυλωτά. Σε αυτό το σύνδρομο, ο λαιμός ραγίζει σημαντικά όταν ο ασθενής γυρίζει ή γέρνει το κεφάλι. Στη συνέχεια εμφανίζεται πόνος σε αυτή την περιοχή και οι κινήσεις γίνονται δύσκολες εκεί. Οι ακτινογραφίες δείχνουν ότι οι σπόνδυλοι και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι μορφολογικά διαταραγμένοι.
2. Από καρδιάς. Σε αυτό το σύνδρομο, ένα άτομο υποφέρει από δύσπνοια και αισθάνεται περιοδικά αδύναμο. Δυσκολεύεται να αναπνεύσει πλήρως. συχνά μένει χωρίς αέρα. Κατά καιρούς εμφανίζονται καρδιακά συμπτώματα που αντιστοιχούν στην κλινική εικόνα της στηθάγχης, του πόνου στο στήθος ή του καύσου.
3. Κορέσκοβα. Το σύνδρομο προκαλεί μούδιασμα στους ώμους, τη γλώσσα, τα δάχτυλα των άνω άκρων και το πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο ασθενής σημειώνει ότι έχει δυσκολία στην κατάποση και αισθάνεται δυσφορία ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Οι πονοκέφαλοι εμφανίζονται συχνά με πόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στο μέτωπο.
4. Σπονδυλική αρτηρία. Με αυτό το σύνδρομο, υπάρχουν ανεξήγητα άλματα της αρτηριακής πίεσης, ζάλη και ένα άτομο μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του. Έχει συχνά θορύβους στα αυτιά του και το κεφάλι του αισθάνεται υποκειμενικά σαν «βαμβάκι». Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει προσωρινή τύφλωση στο ένα μάτι και μπορεί να εμφανιστούν «floaters». Νιώθει ναυτία από καιρό σε καιρό, ειδικά όταν κουνάει το κεφάλι του. Ο πονοκέφαλος εντοπίζεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού και μπορεί να αναπτυχθεί ημικρανία. Ο ασθενής νυστάζει, δυσκολεύεται να εργαστεί, η διάθεσή του είναι χαμηλή και η μνήμη και η προσοχή του εξασθενημένη.

Σημαντικό: Κάθε ένα από αυτά τα σύνδρομα εκδηλώνεται μέσω ενός συμπλέγματος συμπτωμάτων. Ελλείψει συγκεκριμένων συμπτωμάτων, είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση του OSHO από άλλες ομάδες παθολογιών.

Λόγοι

Οι σπόνδυλοι και ο χόνδρος ιστός της περιοχής του λαιμού υφίστανται δυστροφικές αλλαγές «χάρη» στην όρθια στάση ενός ατόμου του οποίου ο σκελετός είναι διατεταγμένος κατακόρυφα. Τα δυναμικά και στατικά φορτία κατανέμονται ειδικά σε αυτή την κατακόρυφη θέση. Η κατανομή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο ανεπτυγμένοι είναι οι σκελετικοί μύες και ποια στάση επικρατεί σε ένα συγκεκριμένο άτομο.

Τις περισσότερες φορές το OSHO αναπτύσσεται για τους ακόλουθους λόγους:

• σωματική αδράνεια. Η έλλειψη άσκησης οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία και καταστροφή ιστών.
• μη φυσιολογικές στατικές στάσεις. Οδηγούν στην εμφάνιση μυϊκής έντασης, η οποία διαταράσσει την τοπική κυκλοφορία του αίματος και προκαλεί εκφυλιστικές διεργασίες στους ιστούς.
• ανεπαρκής ή μη ισορροπημένη διατροφή. Το σώμα χρειάζεται θρεπτικά συστατικά για να χτίσει και να ανανεώσει τις δομές του χόνδρου και των οστών και να διατηρήσει τον μυϊκό τόνο. Μπορούν να τραφούν μόνο με τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.
• Το υπερβολικό βάρος και η μεταφορά βαρέων φορτίων. Σε αυτή την περίπτωση, οι σκελετικές δομές εκτίθενται σε αυξημένη πίεση.
• χρόνιο στρες και συνεχές ψυχολογικό στρες.
• Υποθερμία του λαιμού. Η παρατεταμένη έκθεση στο κρύο οδηγεί στην ανάπτυξη φλεγμονής.
• Αυτοάνοσα νοσήματα. Τέτοιες ασθένειες επηρεάζουν και καταστρέφουν τον ιστό χόνδρου.
• Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος. Επηρεάζουν τον μεταβολισμό των μετάλλων, τη φυσιολογική απορρόφηση του ασβεστίου και άλλων ιχνοστοιχείων που είναι απαραίτητα για υγιή οστά και χόνδρο.
• τραυματισμοί στον αυχένα?
• ανατομικές ανωμαλίες στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης εκ γενετής.

Διαγνωστικά μέτρα

Η διάγνωση της «αυχενικής οστεοχονδρωσίας» δεν είναι τόσο εύκολη, καθώς τα συμπτώματα της νόσου είναι μη ειδικά και μπορούν να συγχέονται με άλλη παθολογία. Στο πλαίσιο της εξέτασης, για την αναγνώριση του OSHO, πρέπει να εξεταστείτε από νευρολόγο, ορθοπεδικό, χειρουργό και καρδιολόγο.

Η φυσική εξέταση και η ανάκριση του ασθενούς είναι υποχρεωτική. Οι ενόργανες και εργαστηριακές διαγνωστικές μέθοδοι έχουν μεγάλη σημασία.

Για να κάνουν τη διάγνωση της «αυχενικής οστεοχόνδρωσης», καταφεύγουν συχνότερα στα ακόλουθα:

• εξέταση με ακτίνες Χ;
• MRI. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική όταν το OSHO μόλις ξεκινά. Με τη βοήθειά του μπορείτε να απεικονίσετε όχι μόνο τον σκληρό αλλά και τον μαλακό ιστό. Αυτό σας επιτρέπει να αξιολογήσετε την κατάσταση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, των σπονδύλων, των μυών και των συνδέσμων και να προσδιορίσετε εάν οι ρίζες των νεύρων είναι κατεστραμμένες και εάν υπάρχουν οστεόφυτα.
• Υπερηχογραφική εξέταση. Ο υπέρηχος σάς επιτρέπει να μάθετε για τη δυναμική κατάσταση των μαλακών ιστών.
• Dopplerography. Κοιτάζοντας τα αγγεία του λαιμού, μπορείτε να καταλάβετε πόσο κατεστραμμένα είναι τα αγγεία που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της σπονδυλικής αρτηρίας, και επίσης να πάρετε μια ιδέα της αιμοδυναμικής.
• Echo-CG και ECG. Αυτές οι μελέτες του κύριου μυός του ανθρώπινου σώματος είναι απαραίτητες για τον αποκλεισμό καρδιακών διαγνώσεων.
• Μυελογραφία αντίθεσης. Εάν υπάρχει υποψία ότι οι νευρικές διεργασίες είναι τσιμπημένες, πραγματοποιείται αυτή η εξέταση.

Θεραπεία

Οι θεραπευτικές τακτικές για το OSHO εξαρτώνται από το στάδιο του, την αιτία της νόσου και τον βαθμό της βλάβης που προκαλείται. Η θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας μπορεί να είναι συντηρητική, χειρουργική ή ως μέρος μιας συνδυασμένης προσέγγισης.

Συντηρητική θεραπεία

Για την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας ή την αντιστάθμιση της βλάβης της σπονδυλικής στήλης στην περιοχή του αυχένα, χρησιμοποιούνται φάρμακα, φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες, φυσιοθεραπεία και μασάζ.

Φαρμακευτική αγωγή

Το θεραπευτικό σχήμα φαρμακευτικής αγωγής για το OSHO περιλαμβάνει το διορισμό:

• Παυσίπονα με τη μορφή εξωτερικών (σε ήπιες περιπτώσεις) παραγόντων και φαρμάκων από το στόμα.
• ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδή, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στη θεραπεία μόνο όταν είναι απαραίτητο και σε αυστηρά σύντομη διάρκεια.
• φάρμακα που διεγείρουν την κυκλοφορία του αίματος και βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία.
• χονδροπροστατευτικά που προστατεύουν και αποκαθιστούν τον ιστό του χόνδρου.
• μυοχαλαρωτικά που εξαλείφουν τους μυϊκούς σπασμούς και την ένταση.
• Πολυβιταμίνες και σύμπλοκα μικροθρεπτικών συστατικών που επιπλέον θρέφουν και υποστηρίζουν τον κατεστραμμένο ιστό και του παρέχουν δομικά υλικά.

Μόλις υποχωρήσουν τα οξέα συμπτώματα, χρησιμοποιούνται αυτομασάζ, φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες και θεραπευτικές ασκήσεις.

Κινητική θεραπεία

Οι θεραπευτικές ασκήσεις αποκαθιστούν τη διαταραγμένη παροχή αίματος στην προβληματική περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι ο οστικός ιστός και ο χόνδρος τροφοδοτούνται καλύτερα με θρεπτικά συστατικά. Για να αποφύγετε επιπλοκές κατά την εκτέλεση θεραπείας άσκησης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ισομετρικές κινήσεις. Η ουσία αυτής της μεθόδου είναι ότι ο ασθενής δεν γυρίζει ή γέρνει το κεφάλι του κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, αλλά μόνο τις μιμείται.

Σημαντικό: Ένας φυσιοθεραπευτής θα πρέπει να επιλέγει ασκήσεις από την επανορθωτική γυμναστική για έναν συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της νόσου και τα συμπτώματα, την παρουσία πόνου, καθώς και τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Οι θεραπευτικές ασκήσεις αναπτύσσουν και ενισχύουν τους μύες του λαιμού, οι οποίοι ατροφούν λόγω της επιδείνωσης της παθολογικής διαδικασίας. Βοηθά στη σταθεροποίηση της θέσης των αυχενικών σπονδύλων.

Παραδείγματα πιθανών ασκήσεων είναι:

1. Τοποθετήστε το δεξί σας χέρι στο πλάι του κεφαλιού σας και ασκήστε μέτρια πίεση σε αυτό για όχι περισσότερο από 10 δευτερόλεπτα. Οι μύες του λαιμού και του κεφαλιού πρέπει να είναι τεντωμένοι, αλλά είναι σημαντικό το κεφάλι να παραμένει ακίνητο.
2. Στη συνέχεια, πρέπει να χαμηλώσετε το χέρι σας και να χαλαρώσετε τους τεντωμένους μύες για 20 δευτερόλεπτα.
3. Στη συνέχεια, θα πρέπει να επαναλάβετε αυτές τις ενέργειες με την παλάμη του άλλου χεριού σας.
4. Για να εκτελέσετε την επόμενη άσκηση, πρέπει να τοποθετήσετε και τις δύο παλάμες στο μέτωπό σας και να τις πιέσετε προς τα πίσω. Αυτό πρέπει να γίνει για 10 δευτερόλεπτα, ενώ οι μύες του λαιμού θα πρέπει να είναι τεντωμένοι για να αντισταθούν στην απόκλιση του κεφαλιού. Είναι σημαντικό να παραμείνει ήρεμη.
5. Στη συνέχεια, πρέπει να χαμηλώσετε τα χέρια σας και να χαλαρώσετε όσο το δυνατόν περισσότερο.
6. Στη συνέχεια, πρέπει να κουμπώσετε το πίσω μέρος του κεφαλιού σας με τις παλάμες σας και να γέρνετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, ενώ ταυτόχρονα τεντώνετε τους μύες του λαιμού σας και κρατάτε το πάνω μέρος του σώματός σας ακίνητο.
7. Στο τέλος του συγκροτήματος, θα πρέπει να χαλαρώσετε τους μύες και να επαναλάβετε τη σειρά ασκήσεων 4 έως 10 φορές.

Αυτή η κινητική θεραπεία ενισχύει τους βραχείς μύες του λαιμού και τους προετοιμάζει για δυναμικές ασκήσεις.

Εάν για κάποιο λόγο δεν είναι δυνατό να πραγματοποιήσετε ασκήσεις φυσιοθεραπείας, μπορείτε να κολυμπήσετε και να κάνετε αερόβια στο νερό - αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

Αυτο-μασάζ

Το αυτο-μασάζ της προβληματικής περιοχής σας επιτρέπει να ανακουφίσετε την ένταση των μυών και ακόμη και να μειώσετε τη σοβαρότητα του πόνου. Είναι σημαντικό να ακολουθήσετε μερικούς κανόνες:

1. Μπορούν να επηρεάσουν το πίσω μέρος του κεφαλιού, το πλάι και το λαιμό.
2. Πρέπει να κάνετε αυτο-μασάζ ενώ κάθεστε.
3. Οι κινήσεις πρέπει να γίνονται σε κατεύθυνση μακριά από τη σπονδυλική στήλη.
4. Μπορείτε να κάνετε μασάζ στον λαιμό σας χρησιμοποιώντας μόνο τα δάχτυλά σας.
5. Εάν υπάρχουν περιοχές φλεγμονής, δεν μπορείτε να ασκήσετε πίεση σε αυτές.
6. Όλες οι κινήσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο απαλές. Η ξαφνική πίεση μπορεί να είναι επιβλαβής.

Φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες

Η φυσιοθεραπεία γίνεται καλύτερα σε νοσοκομείο ή σανατόριο. Τα ακόλουθα χρησιμοποιούνται συχνότερα στη θεραπεία OSHO:

• Ηλεκτροφόρηση, η οποία σας επιτρέπει να ζεστάνετε την άρρωστη περιοχή, να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος σε αυτήν και να βελτιώσετε τη διείσδυση εξωτερικών φαρμάκων.
• Ενισχυτής;
• θεραπεία μαγνητικού πεδίου;
• Θεραπεία UHF, η οποία περιλαμβάνει την εφαρμογή θερμότητας στην πληγείσα περιοχή.

Χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση καταφεύγει όταν εμφανίζεται OSHO με επιπλοκές με τη μορφή εξωθήσεων, έντονου πόνου που δεν ανταποκρίνεται στα παυσίπονα, καθώς και σε περίπτωση εγκλωβισμού του νωτιαίου μυελού.

Ο κίνδυνος της αυχενικής οστεοχόνδρωσης

Στην περιοχή του λαιμού, τα μεγάλα αγγεία, οι δυναμικές δομές των σκελετικών οστών και οι νευρικές διεργασίες συνδέονται στενά μεταξύ τους. Εάν το OSHO δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επικίνδυνες ασθένειες:

• ο ινώδης δακτύλιος εξασθενεί και οι πιο κινητοί σπόνδυλοι γίνονται ευάλωτοι σε εξαρθρήματα και υπεξαρθρώσεις.
• πολυάριθμα οστεόφυτα και περιορισμένες μυϊκές ομάδες επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία και τις ρίζες των νεύρων - αυτό οδηγεί σε σύνδρομο συμπίεσης.
• Η κατάρρευση του χόνδρου και το κλείσιμο των σπονδύλων οδηγούν στο σχηματισμό μεσοσπονδυλικών κηλών και τσιμπημένα νεύρα.

Κάθε φαινόμενο που εξετάζεται πυροδοτεί έναν καταρράκτη αντιδράσεων στον οργανισμό που επιδεινώνουν περαιτέρω την κατάσταση του ασθενούς.

Επιπλοκές του OSHO

Τις περισσότερες φορές, στο πλαίσιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, προκύπτουν επιπλοκές με τη μορφή:

• βλαστική-αγγειακή δυσλειτουργία?
• αυξημένη αρτηριακή πίεση?
• εγκεφαλική υποξία?
• δυστροφία του αμφιβληστροειδούς και απώλεια όρασης.
• Δυσλειτουργία του κύριου ενδοκρινούς αδένα - του θυρεοειδούς.
• Δυσκολία στην κατάποση και κράμπες στην αναπνοή λόγω δυσλειτουργίας της τραχείας και του οισοφάγου.
• έντονος πόνος στο πάνω μέρος του σώματος που δεν ανταποκρίνεται στα αναλγητικά.
• μούδιασμα και κράμπες στην πληγείσα περιοχή.
• Αλλαγές στα επίπεδα ορμονών λόγω δυσλειτουργίας του υποθαλάμου και της υπόφυσης.

Πρόληψη

Για να μην αντιμετωπίσετε στη συνέχεια το παραμελημένο OSHO για μεγάλο χρονικό διάστημα και χωρίς αποτελέσματα, είναι πολύ πιο σοφό να προσπαθήσετε να αποτρέψετε την ανάπτυξή του. Για να το κάνετε αυτό χρειάζεστε:

• δώστε προσοχή στη σωστή στάση του σώματος και, εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιήστε πρόσθετα ορθοπεδικά βοηθήματα.
• Ρυθμίστε τον χώρο εργασίας ή μελέτης σας έτσι ώστε η σπονδυλική στήλη να βρίσκεται σε φυσιολογική θέση.
• Κάντε διαλείμματα στη διαδικασία της εργασίας και γεμίστε τα με ένα ειδικό πρόγραμμα προθέρμανσης για τη σπονδυλική στήλη.
• Τρώτε περισσότερα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο και πυρίτιο. Αυτά τα μικροστοιχεία βρίσκονται στα ψάρια, τους σπόρους, τα φασόλια, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα φρέσκα λαχανικά και φρούτα και τους ξηρούς καρπούς. Αξίζει να περιορίσετε τα αλμυρά και πικάντικα τρόφιμα και να τρώτε λιγότερα προϊόντα αλευριού και γλυκά.
• κοιμηθείτε σε μαξιλάρι και στρώμα με ορθοπεδικές ιδιότητες.
• ασκήστε μέτρια σωματική δραστηριότητα σε τακτική βάση – τα πάντα εκτός από την προπόνηση με βάρη. Η κολύμβηση είναι ιδανική για τη διατήρηση της υγείας της σπονδυλικής στήλης.

Η τήρηση αυτών των απλών συστάσεων θα αποτρέψει την ανάπτυξη μιας τόσο επικίνδυνης ασθένειας όπως η αυχενική οστεοχόνδρωση.